نقشه نصب اعلام حریق زیتکس

نقشه نصب اعلام حریق زیتکس

اعلام حریق زیتکس دارای دو نوع متعارف و آدرس پذیر می باشد که در این پست به بررسی نقشه نصب اعلام حریق زیتکس متعارف می پردازیم

راهنمای طراحی سیستم اعلام حریق و کنترل پانل ( دستگاه مرکزی )

دستگاه باید درون ساختمان و در مکانی قرار داشته باشد که دسترسی به آن توسط ساکنین ساختمان و مسئولان مربوطه به راحتی صورت پذیرد . چنین محلی معمولا در طبقه همکف و در نزدیکی ورودی های ساختمان انتخاب می شود . محل نصب باید تمیز و خشک بوده و احتمال دستکاری و خرایکاری در انتخاب محل دستگاه باید مدنظر قرار گیرد . نور و شدت صدای محیطی باید به گونه ای باشد که امکان مشاهده واضح نشانگری ها و شنیدن صدای بازر داخلی دستگاه مرکزی وجود داشته باشد

آژیرها

حداقل سطح صدای ایجادی توسط آژیرها باید dB 65 با dB 5 بیشتر از سطح صدای پس زمینه باشد ، هشدار شنیداری اعلام حریق باید در تمامی بخش های ساختمان قابل شنیدن باشد . در اتاق های خواب ، سطح صدا برای بیدار کردن افرادی که در خواب هستند بهتر است dB 75 انتخاب شود . سطح صدا تحت هیچ شرایطی نباید از dB 120 بیشتر باشد . دو مدار برای آژیر در دستگاه مرکزی پیش بینی شده است ، تعداد آژیرهای استفاده شده در هرلاین باید تقریبا یکسان باشد ، یک آژیر باید در نزدیکی دستگاه مرکزی نصب شود .

شستی های اعلام حریق

شستی های اعلام حریق باید در تمامی مسیرهای خروجی به ویژه در پاگردها و راه پله ها و نزدیک تمامی درهای خروجی تعبیه شوند . حداکثر فاصله از یک نقطه مشخص در ساختمان تا شستی اعلام حریق نباید از ۳۰ متر بیشتر باشد ( در مناطقی که احتمال خطر بیشتر است ، این فاصله باید کمتر باشد . این شستی ها باید به صورت ایده آل در فاصله ۱ / ۴ متر از کف و در موقعیتی آشکار و در دسترس نصب شوند ، محدودیتی برای تعداد شستی های نصب شده در یک زون وجود ندارد

نکته

بسیاری از شستی های اعلام حریق دارای یک مقاومت می باشند . این مورد را می توان با استفاده از یک اهم متر با کیفیت مطلوب تعیین نمود . در حالت عادی ، شستی اعلام حریق باید مدار باز ( عدم وجود مقاومت ) را نشان داده و در حالت فعال ، مقاومت بین ۴۷۰ تا ۶۸۰ اهم را باید نشان دهد ، در صورت عدم تعبیه مقاومت برای شستی ، یک مقاومت باید به صورت سری با شستی اتصال داده شود تا از رخ دادن شرایط اعلام خطر اطمینان حاصل شود .

آشکارسازها

برای مشاهده حداکثر تعداد آشکارسازهای دودی و حرارتی قابل نصب بر روی دستگاه مرکزی ، به بخش مشخصات پائل » مراجعة شود .

آشکارسازهای دودی

دو نوع آشکار ساز دودی وجود دارد . نوع یونیزاسیون و نوع اپتیکی ، نوع یونیزاسیون معمولا در آشکارسازی حريق های تمیزسوز سریع تر عمل می نماید . نوع اپتیکی در آشکارسازی حریق های بدون شعله عملکرد سریع تری دارد . در تمامی شرایط و موقعیت ها ، هیچ یک از دو نوع آشکارساز دودی نسبت به دیگری برتری ندارد . برخی سازمان ها ممکن است تنها اجازه استفاده از نوع خاصی از آشکارساز دودی را بدهنده این مورد را باید با مسئولین مربوطه مورد بررسی قرار دهید . از نصب آشکار سازهای دودی در مکان هایی با شدت جریان هوای بالا خودداری نمایید . تعیین محل نصب آشکارسازهای دودی به عوامل متعددی وابسته است که در این زمینه مطالعه استاندارد ملی ایران شماره ۱ - ۱۹۶۸۴ توصیه می شود آلوده بودن محیط ، گرد و خاک ، دود ، بخارات ، بخار آب و میعان روی عملکرد آشکارسازهای دودی تاثیر منفی داشته و منجر به ایجاد آلارم های نادرست و نیاز به تمیز کاری های متناوب خواهد شد

آشکارسازهای حرارتی :

این آشکارسازها در محل هایی مورد استفاده قرار می گیرند که امکان استفاده از آشکارسازهای دودی وجود ندارد ( مانند آشپزخانه ها و موتورخانه ها ) . دو نوع آشکارساز حرارتی وجود دارد : نوع دما تابت و نوع نرخ افزایش دما آشکارسازهای حرارتی دما ثابت در شرایطی مورد استفاده قرار می گیرند که افزایش های ناگهانی در دمای محیط متداول بوده و این امر باعث فعال شدن آشکارسازها می شود ( مانند آشپز خانه ها ) . آشکار ساز های حرارتی نوع نرخ افزایش دما در بقیه مکان ها مورد استفاده قرار می گیرند . واکنش نوع نرخ افزایش دما نسبت به نوع دما ثابت سریع تر است

نکته

فعالیت های ساختمانی باعث ایجاد شرایط نامساعد می شود . در صورت امکان تمامی آشکارسازها را تا زمان تکمیل کارهای ساخت و ساز از محل جدا نمایید تا مانع از کثیف شدن آنها شوید . در صورت نصب در حین انجام عملیات ساختمانی ، شار پوش های سبز رنگ ضد گرد و غبار روی آشکارسازها باقی بماند . هنگام راه اندازی و استفاده از سیستم اعلام حریق ، این در پوش ها باید برداشته شود .

آشکارسازهای گازی:

این آشکارسازها برای تشخیص نشت گازهای قابل اشتعال با گاز مونوکسید کربن در اماکن عمومی ، منازل ، تاسیسات و کارخانجات مناسب است . این آشکارسازها غالبا نیاز به تغذیه کمکی . Va 220 دارند . و باتری ها برای تامین توان دستگاه مرکزی در شرایط قطع منبع تغذیه اصلی ، از دو باتری ۱۲ ولتی ( برای پانل های ۲ تا ۶ زون از دو باتری ۱۲ ولت 4 . 5 آمپر ساعت و برای پانل های ۸ تا ۱۸ زون از دو باتری ۱۲ ولت 7 . 2 آمپر ساعت استفاده شود ) ( با اتصال سری به هم ) استفاده می شود . عمر باتری ها در شرایط عادی باید ۴ سال باشد . برای مشاهده جزئیات بیشتر به استاندارد ملی ایران شماره ۱ - ۱۹۶۸۴ مراجعه شود

ظرفیت باتری استفاده شده به زمان آماده بکار بودن دستگاه مرکزی سنگی خواهد داشت ( به بخش مشخصات بائل » مراجعه شود ) . توجه داشته باشید که تعداد آژیرها ، آشکارسازها و سایر بارهای تامین شده از طرف دستگاه مرکزی ، زمان آماده بکار بودن باتری ها را تغییر خواهد داد ، برای دور انداختن باتری ها ، مطابق با دستورالعمل های سازنده آن عمل نمایید . انكته دستگاه مرکزی دارای مدار پیچیده ای برای نظارت بر عملکرد باتری ها می باشد . دشارژ بودن باتری با معیوب بودن سلول های آن باعث ایجاد خطای منبع تغذیه باتری روی دستگاه مرکزی خواهد شد ، با استفاده از باتری های جدید و کاملا شارژ شده ، دستگاه را مجددا مورد تست قرار دهید . 

کابل ها . سیم کشی ها و سایر اتصالات توصیه های مربوط به به کابل های سیم کشی ها و سایر اتصالات در بند ۲۶ از استاندارد ملی ایران شماره ۱ - ۱۹۶۸۴ آورده شده است

نقشه نصب اعلام حریق زیتکس

نقشه نصب اعلام حریق زیتکس

نقشه نصب اعلام حریق زیتکس

نظرات بازدیدکنندگان